Boomerang

Het plan was:
op maandagochtend ga je naar het ziekenhuis voor een routine-ingreep, maandagnamiddag word je geopereerd en woensdagmiddag mag je naar huis.

Dit werd het:
op maandagochtend ga je naar het ziekenhuis voor een routine-ingreep, maandagnamiddag word je geopereerd en woensdagmiddag mag je naar huis. Je komt thuis, maakt je tas leeg, neemt de post door en gaat dan douchen omdat je net twee subtropische dagen trof om in je ziekenhuisbed te liggen. Je hebt net je haren ingezeept als je plots vré-se-lijke buikpijn krijgt, je man moet je van onder de douche helpen, je ligt een paar uur op je bed maar smeekt dan om terug naar het ziekenhuis te mogen.
Daar maken ze een RX, zeggen dat het aan je darmen ligt en geven je een lavement. Omdat je nog niet was uitgeschreven nemen ze je terug op maar op donderdagmiddag mag je weer naar huis. Je voelt je goed, hebt een leuke avond met je gezin, slaapt goed in je eigen bed. Vrijdag kijk je vanuit je zetel toe hoe manlief  stofzuigt en dweilt, je leert hem hoe de wasmachine werkt, alles gaat goed. Tot je na het avondeten plots diezelfde buikpijn krijgt, na een paar uur trek je weer naar het ziekenhuis, zelfde conclusie: "uw darmen madammeke. Een lavement rectaal, nog een oraal laxeermiddel bovenop en ga maar naar huis."
24 uur lig je te kronkelen van de pijn en kotst je ziel uit je lijf tot je opnieuw smeekt om naar het ziekenhuis te gaan omdat je wil dat hier een eind aan komt. Deze keer tref je een spoedarts die beseft dat dit niet "zomaar" een verstopping kan zijn, je krijgt eeen ct-scan en daaruit blijkt dat je buikholte vol vocht zit. Gyneacoloog en chirurg worden in allerijl opgetrommeld en om middernacht lig je voor de tweede keer in vijf dagen op de operatietafel. Gelukkig vertoeft je man geregeld in medische middens en mag hij ook deze keer mee het O.K. in. Als je wakker wordt vertelt hij je dat je een gaatje in je blaas had en door al de urine in je buikholte een buikvliesontsteking.  Later krijg je te horen dat het een geluk is dat je niet al te stoer hebt gedaan want als je nog een dag langer had gewacht had je het niet meer zelf kunnen navertellen.
Je ligt dan in je bed met een infuus in je arm, een blaassonde rechts en een drain voor het wondvocht links en een pamper aan omdat alle laxeerdingen die je eerder kreeg nu tenvolle hun werk doen. Dat is zó verschrikkelijk, de schaamte voorbij.
Tien dagen lig je daar, alle uitstapjes die je in de week na je operatie zou doen worden geschrapt, je kinderen vertrekken op reis of op kamp met t-shirts die door buurvrouw, oma of tante zijn gestreken en je hart bloedt omdat je hen zó graag had uitgewuifd.  Je man weet niet waar zijn hoofd staat, niet gewoon een huishouden te regelen én daarenboven ook nog heen en weer naar het ziekenhuis lopen. (waar ze dan ook nog eens een raam van zijn auto inslaan om te gaan lopen met de toiletzak van je jongste)
Op dag tien (eigenlijk dag 17 van het hele verhaal) krijg je een onderzoek, mag je blaassonde eruit en ben je even bang dat je blaas niet meer weet wat ze hoort te doen en zie je jezelf al levenslang incontinent. Maar gelukkig werkt alles naar behoren en als je dokter plots komt  zeggen: "bel G. maar, je mag naar huis" slaak je een kreet van opluchting: Halleluja!!
Maar hé, Jan Palfijn in Gent, ik hoop van harte dat ik niet snel nog een voet bij jullie binnen moet zetten!

de zomer van het jurkje II

In het voorjaar maakte ik jurkjes voor het dansoptreden. Een heel snel te maken dingetje omdat je die tricot niet hoeft af te werken.
Voor Dochter maakte ik deze, uit stof die we meebrachten van Porto maar die al die tijd was blijven liggen.

En dit voor het vriendinnetje van Grote Zoon, zij is morgen jarig. Ze had een van de dansjurkjes gepast en gezegd dat ze ook best wel zo eentje wou. Ze houdt van sober en eenvoudig (vandaar de keuze voor zoon ;-)), dus werd het  dit:



toch maar beter bh niet vergeten!

  Patroon: Knip mei 2009, model 3

de zomer van het jurkje

Madame Z. riep eerder deze week zomer 2011 uit tot "zomer van het jurkje".
Kijk, daar zijn wij hier direct voor te vinden! Omdat dochter direct na de examens op reis vertrekt komt zij eerst aan de beurt:

Van stof uit oma's kelder, vréselijk schuifelstof :-( 

De eerste twee zijn zeer geschikt als zwangerschapsjurk vind ik 

Voor de "jubilee" van oma & opa, de foto doet het jurkje geen eer aan, het is mooier in 't echt

De laatste jurk is de favoriet en wel hierom:

Deze zwiert het mooist. Ze zei zelf: "mama als ik deze had gehad toen ik klein was dan hadden we nog meer moeten ruzieën!" Zij wou als kleuter nl. àltijd jurken aan, ook als het sneeuwde, ook als ze naar het bos gingen, ook als... En dat heeft voor menige woordenwisseling gezorgd... 

Keldergeheimen

Zo'n heerlijk ouderwetse naaidoos. Of van die prachtige blikken dozen. Ik herinner me ook nog dat oma zo'n houten kastje had met naar opzij openschuivende vakken. Die dingen maken ze nu toch niet meer? Het is fijn snuisteren tussen kant, lint en knopen. Verrast over de mooie elastiek die ze toen hadden (nog net links onderaan de foto met streepjes of ankertjes etc) en de grote rollen luiewijvenzoomband. Ik dacht dat toen alles zo perfect werd afgewerkt, minutieus met de hand genaaide zomen, niet dus. Hoewel, de rollen zijn onaangeroerd, dus misschien toch?

Ondertussen groeit de stafel stof in hier in huis. Wat mij betreft kan er nog veel meer bij maar de meningen zijn verdeeld.

in de valies vooraan zitten nog lappen die ik eerst wil moet wassen

Wat ik mij nu afvraag, waar laten jullie dat allemaal. Ik heb hier al bloggers gezien die een tienvoud van dit in huis hebben, dat neemt toch veel plaats in? En hoe hou je dat netjes? De echte lappen stof gaan nog wel, maar de Ikeazak rechts op de foto bv zit propvol met overschotjes die ik niet wil wegdoen omdat ze nog wel van pas komen als je bv een tafeltent maakt of waar ik ooit een Barbiegarderobe van denk te maken maar dat is zo'n troep, hopeloos.
Alle tips zijn welkom.
En niet alleen die van "geef het aan mij, dan is het bij u netjes"

huis op bestelling

Voorgevel met bel en brievenbus en al

Achtergevel met moestuin en schotelantenne

Zijgevel met garagepoort

Zijgevel met superblije bewoonster

Een paar tips voor wie hier ook zou aan wil beginnen: ga niet net zo onbesuisd te werk als ik. Zorg dat je alle details op voorhand bedenkt, knipt en assembleert, dat spaart heel veel tijd. Meet, meet en meet nog een keer zodat je niet aan het eind van de rit merkt dat je een stukje dak mist :-(
Of dat het net iets te lang is en je gras bijna verdwijnt. (Ik moest het wel doen met enkel de afmetingen, misschien is het iets makkelijker als je de tafel binnen handbereik hebt) Maak best een trapeziumvormig huis anders staat het "open" bv aan de garagepoort of heb je kans op inscheuren als de kindjes langs binnen tegen de muren aanleunen. Ik heb de deur en garagepoort op de muur genaaid en dan gewoon opengeknipt, beter zou zijn om deur en poort iets breder te maken dan de opening.
Beginnersfoutjes, de tenteigenaartjes malen er niet om, die zijn blij, blij, blij! 

Schatten op zolder

of in de kelder. Bij de oma's. Een selectie van de stoffen (ik heb nog véél meer!):

Echte seventiesstoffen hé! Vintage, met geur en al! Van de gele en groen bloemetjes is helaas maar een klein stukje, die vind ik pràchtig. Het lichtblauw gebloemde onderaan is een heel licht stofje, ik denk nylon ofzo, doet me denken aan van die schorten die sommige grootmoeders vroeger wel eens droegen. De bloemen rechtsboven, het geel/oranje én het blauwe zijn  jurken die ik uiteen haalde om er iets anders van te maken. 
Er zat nog andere kledingstukken tussen, nog niet allemaal even toonbaar, maar wat denk je van dit bv.:

Geweldige stofkes hadden ze toen toch al! Helaas is het een zeer klein maatje, dochter met haar 34/36 kan er nét in. Maar anders, het kraagje eraf en ik erin :-)

Wie kent dit?

Op een week of twee heb ik een viertal van deze "pluizen" van de muur geplukt. Bij nader inzien bleek het om een beest te gaan. Nou ja, beestJE als je de cent ernaast ziet.
Maar als je het dan van dichterbij bekijkt, zo:

of zelfs zo:

dan vind ik het echt niet tof dat ik deze op de rand van ons bed aantrof.
Dat ik vaker zal poetsen heb ik me al voorgenomen, die goeie raad mag je dus achterwege laten (ik stofzuig nu al alle dagen en dweil ziet ook vaak genoeg daglicht) maar als iemand weet wat dit is en vooral hoe ik er vanaf kom, graag!

Edit: het blijkt te gaan om de larve van de pelsmot. Ik verdenk er mijn wederhelft nu van die te hebben meegebracht van Moskou een paar weken terug, daar dragen ze toch veel bont hé?!

Voor Nathalie

omdat ik een hoop lappen en lapjes van haar kreeg. Een oridinaire boodschappentas, dat wel, maar leuker dan al die plastic gevalletjes toch?

"For Pleats Sake!" reversible tote

Een mond vol voor een tas!
Ik zag deze in de lijst bij Eloleo en ik vond hem zóóó mooi. En laat ik net een hele hoop stofjes gekregen hebben. Ik knipte buiten- en voeringtas volgens het patroon en dacht toen al dat het wel een lang ding was. Maar ik volg altijd klakkeloos het patroon ja.  Uiteindelijk heb ik er onderaan 10cm afgedaan, het was echt geen zicht anders. Daarna liep ik stad en land af om geschikte hengsels te vinden, ik vond die bij het model wel mooi maar zoiets kon ik dus nergens vinden en met iets anders was ik niet content. Dus heb ik gewoon hengsels geknipt uit de stof. Toen ik die vastmaakte bedacht ik dat ik dan de tas evengoed omkeerbaar kon maken en aldus geschiedde.

De bollen herkent iedereen vast wel, de effen rode stof is een rest gordijn van schoonzus. Nu ik daarop de schaduw van die blaadjes zie vind ik het een gemiste kans dat ik er niks heb opgezet, misschien kan ik nog iets flocken? Bij die rode heb ik de plooitjes ook niet doorgestikt.
De blauwe stof komt van bij oma (schoonmoeder) op zolder en de bloemen van bij oma (grootmoeder) in de kelder. 
Met dank aan MiekK voor de uitleg over fotocollages.

DWZI

Op dochter haar bureau. Waarom moet ik spontaan denken aan danseressen?Het kan evengoed te maken hebben met haar drang naar perfectie.
En zo doet iets banaals als scheermesje je filosoferen :-)

Under construction

Het wachten is nog op de dakwerker, de garagepoortinstallateur, de hovenier,... Stielmannen, ge kunt daar niet op rekenen hé ;-) 

Tatanne

Ik maakte deze tatannebag voor mijn schoonmoeder, eentje voor dochter is in de maak.

 

Oma Carla

Dit was mijn oma in mei 2010 op het feest voor haar 85e verjaardag:

Ondertussen onderging ze een zware operatie en nu komt ze bij in een hersteloord. Ze wordt daar fantastisch opgevangen, met zorg omringd, krijgt er lekker eten, voelt zich duidelijk veel beter dan de voorbije maanden. En toch, als ik haar bezoek en haar in de zetel zie zitten, zo klein en breekbaar plots, dan moet ik wel eens even slikken. 
Dit is mijn oma nu, precies een jaar later. Zie je wat ik bedoel?

  
Maar hé, haar moraal is goed, ze klinkt gelukkig en heeft geen pijn meer, wat klaag ik dan? Maar toch hé.

DWZI

Of beter, ik werd gezien. Zeer intrigerend blijkbaar. Maar toch net iets minder interessant dan dit: :-)

Deze Week Zag Ik is een initiatief van Daan en Roos. Wie mee wil doen doet mee

't was ooit secretaressedag

toen dochter een jaar of zes was:

Een beetje uitleg is wel nodig, je leest de tekst als volgt: eerst onderaan, dan bovenaan en dan opzij.
Er staat dus: "die is voor papa om dat managers op het wek nooit een kadootje of zo krijgen en nu is het sekreiarese dag en ik help mama om jou te ver wenen wat jij mag voor één dag mama haar sekretaaris zijn en daarvoor heb ik dit gemaakt"
Als je dat meer dan tien jaar na de feiten bij de lenteschoonmaak uit een vergeten boek haalt verschijnt er spontaan een glimlach op je gezicht.

Pakje

"Mama, straks komen ze voor mij iets leveren dat ik besteld heb, kunt gij dat voor mij aannemen dan?" vraagt mijn vijftienjarige net voor ie de deur uitvliegt. Ik dacht dus aan een klein pakje, hooguit de grootte van een schoendoos. De schoendoos bleek 46kg te wegen en er zo uit te zien:

Volgens mij moeten we binnenkort zijn kamer uitbouwen :-) 

flockwens

Jongste kreeg eerder al zijn gitaart-shirt, dochter ballerina's dus moest er toch ook geflockt worden voor de oudste zoon. Hij gaf meteen zijn bestelling door: hij wilde eentje met "een schietschijf", eentje met "een Ierse klaver, dat is dus met drie blaadjes" en eentje met "een bliksemschicht met maar één plooi". Hij is wel duidelijk in de opgave van zijn wensen ;-)

      

Fiets

Bij het begin van dit academiejaar nam Dochter haar fiets mee naar Gent, rologend naar haar wantrouwige mama omdat die er op aandrong dat ze die fiets met twee sloten zou vastzetten. Desondanks is de fiets een paar dagen later gepikt.
Na maanden haar plan te hebben getrokken met het openbaar vervoer kocht ze van haar eigen zuurverdiende centjes een nieuwe fiets. Weliswaar maar in de Makro maar voor een studentenbudget toch een hele hap uit de rekening. Ik kocht er haar een superdikslot bij waar hier thuis lacherig over werd gedaan als "waar gaat dat slot met die fiets naartoe??"
Maandagavond bracht ik de fiets naar Gent, dinsdagochtend was ie weg en lag het slot er afgebroken naast :-(
Om een lang verhaal kort te maken: mocht iemand van jullie een oude fiets te koop hebben/weten, dan horen wij dat graag van u. Alvast hartelijk dank

Let's rok

Met de lente in het land kan een meisje niet genoeg rokjes hebben.

Times they are changing

Neem twee jongens. De ene is zeven als de andere geboren wordt. Op zijn dertiende speelt die oudste nog vaak buiten: balletje trappen, wat rondcrossen met de fiets, soms zelfs soldaatje spelen al is dat onder het mom "voor de kleine broer" ;-) Als het weer tegenzit mag hij per dag óf één uur Playstation spelen óf één uur tv kijken, Ketnet is dat dan. Gsm wordt alleen gebruikt om te laten weten wanneer hij na de match opgehaald kan worden, pc gaat alleen aan om iets voor school op te zoeken, zeer sporadisch dus. Geregeld komt er een  vriendje en dan lopen ze buiten of spelen gezelschapsspellen.

Nu is de jongste dertien. Buitenspelen is allang niet meer aan de orde. Er wordt gechat en gefacebookt en ook wel eens gewii-t, ongelimiteerd. Vriendjes komen niet meer spelen want alles is al gezegd via sms of msn.

Is dit geen schrikbarende evolutie? Is ooit in de tijd alles zó snel veranderd als de laatste jaren? Gaan we aan dit tempo verder? Soms maak ik me daar zorgen over. Ik word oud, zoveel is duidelijk!
Voor alle duidelijkheid: dit gaat niet over mijn twee jongens.