Top en flop

De hobo sacks vallen hier geweldig in de smaak. Ik vind het zelf een leuk dingetje om te geven, het is snel gemaakt. En het wordt ook gesmaakt door de ontvangers want ik kreeg al vaker de vraag om eentje te maken. Zo ook een turnzak voor Marthe:

Ik had er ook eentje gemaakt voor Diete met een vlaggenlijntje erbij. Piepkleine vlaggetjes voor een piepklein meisje:

Bijschrift toevoegen

En voor de grote broer van Sem:

Dat is dus duidelijk een topper.
Maar dan. Ik zag op een Pinterest een kussen met vogeltjes, zó mooi.
Helaas is mijn kopie maar niks:

Het zou een cadeautje zijn maar na commentaren als "Wat staat daar eigenlijk op?" en "Voor wie is dat kussen met al die vlekken?" durfde ik het niet meer afgeven.
En nu is de poes er heel gelukkig mee.

ZsaZsaZwier

Sinds het verschijnen van Hét Boek is het patroonloze plooirokje een beetje in de vergetelheid geraakt. Jammer eigenlijk want het is een vrolijk en snel gemaakt rokje.

Eens je telwerk gedaan is toch ;-)

De dochter van haar moeder

Onlangs zei iemand tegen mij: "Gij zijt precies een zonnebloem, altijd met uw kopke naar de zon". Dat was met voorsprong van 't schoonste* dat ooit iemand tegen mij gezegd heeft. Maar het is wel waar, als ik kan zal ik met mijn snoet naar de zon gaan zitten.

Dochter kwam terug van Schotland en dit zag ik op haar foto's:

De appel blijkt niet ver van de boom te vallen...

*voor NL: mooiste

Feest!

Bij de zonnekindjes. Zowel het feestvarkentje als haar broer zijn echte zonnekindjes: toen ze geboren werden  brachten ze allebei de zon mee, voor hun geboortefeestje hebben ze allebei een stralende dag uitgekozen.
Het leukste van onze cadeaus vond ik zelf de grasmaaier: met een contactsleutel, een schuivertje om langer en korter te maaien en een afneembare bak voor het maaisel. Niks speciaals? Wel als het om een speelgoedgrasmachientje gaat toch? Al ben ik daar niet meer zo in thuis, misschien is dat tegenwoordig normaal?

Al de rest was zelfgemaakt:

Mandjes die ik op pinterst zag, waar anders? Ik maakte ze van stof die ik van buurvrouw kreeg: hele dozen stof, allemaal restlapjes van dekbedovertrekken. Niet erg groot maar wel mooie kwaliteit en ruim voldoende om zoiets als deze mandjes van te maken. Zei ik al dat wij schatten van buren hebben?

In die mandjes stopte ik slabben, kant en klaar gekocht maar geflockt:

met een kuikentje omdat ze dat als doopsuiker hadden

klassiek met de naam

met restjes lint

en dan nog t-shirtjes. Voor dit t-shirtje gaf Odille mij de inpiratie, ik vond het tekstje van hun zoontje's geboortekaartje zó mooi:

En dan nog eentje voor de grote broer:

Beetje zielig?

Kalverliefde was het, echte onvervalste kalverliefde.
Ik was 16, oudste van drie meisjes en zat op een nonnenschool, jongens waren voor mij dus iets vreemds. Hij was 20, student op kot, draaide bij de grootste studentenradio, was preases etc. Wat hij ooit in mij zag? Ik denk dat het iets moet te maken hebben met bravoure, ik zette in die tijd nogal graag een grote mond op en misschien maakte dat indruk?

Het was te verwachten dat de liefde vervloog

en we verloren elkaar zo'n beetje uit het oog.

Een aantal jaren later belde hij me plots om nog eens af te spreken voor een etentje. J. en B., twee gezamenlijke vrienden, waren er ook. Het was een fijne avond waar ik vol trots wist te vertellen dat ik binnenkort ging trouwen. Hij kwam op onze trouw, ook nog toen onze oudste zoon geboren werd en daarna gingen onze wegen weer elk zijn eigen kant op.

Nu kwam ik J. onverwachts tegen, één van die vrienden (volg je het nog?), we raakten aan de praat en plots vraagt hij me: "Herinner je je nog die avond bij X., dat etentje? Waar jij zo stond te springen omdat jullie gingen trouwen?" Ik moest er even naar zoeken maar ja, ik wist nog wel zoiets. "Wel" zei J. "hij deed dat omdat hij eigenlijk opnieuw iets met jou wilde beginnen"

En ook al is het lang geleden, dat is toch best wel een beetje zielig hé?

Minister smsSmet

De basisschool waar onze kinderen een groot deel van hun kleine jaren doorbrachten vierde feest: 50 jaar!!
De minister zou ook komen meefeesten. De afspraken daaromtrent werden gemaakt, gecheckt en gedubbelcheckt. Of dubbel gecheckt. Een uurtje voor aanvang van de festiviteiten liet minister Smet echter weten niet te zullen komen. Alle begrip daarvoor, je weet immers niet wat de reden is. Maar dat iemand die over een bataljon kabinetsmedewerkers beschikt dat via sms moet doen vind ik behoorlijk boertig en getuigen van weinig zin voor communicatie.

In het licht van het nieuwe schooljaar vind ik ook wel erg dat de kranten breed uitgesmeerd het verhaal van het prinsenkind kind dat niet meekan op school vertellen. Wat is de meerwaarde daarvan? Ik ben absoluut niet koningsgezind, voor mijn part gaan ze allemaal -net als in Nederland- werken ipv door ons te worden gesponsord, maar het gaat hier om een klein jongetje dat nu voor eeuwig en altijd de stempel "dom" meedraagt. Want ook al weet niemand om welke leerstoornis het gaat, dat is wat de goegemeente denkt. Waar of niet?
En wat me dan ook nog stoort is dat ouders ruim € 9000 schoolgeld moeten betalen, ook andere koppels dan die van Laken, om hun kind  te helpen. Schort er niet iets aan het systeem dan? Volgens de grondwet is onderwijs gratis voor elke Belg maar toch glippen nog altijd veel kinderen door de mazen van het net.

En zo kom ik terug waar ik begon: de basisschool waar mijn kinderen zaten. Een open school met een enthousiast team, leerkrachten die hun best doen voor àlle kinderen, wars van huidskleur, geloofsovertuiging of sociale achtergrond. Een school waar elk kind geholpen wordt, aan welke kant van de balans het ook zit, omdat zowel het zwakke kind als het meerbegaafde nood heeft aan kansen. Een school waar kinderen kunnen opgroeien tot positief ingestelde, ruimdenkende en gelukkige mensen

Op deze eerste schooldag hoop ik dat elk kind de kans krijgt in zo een school groot te worden. 

En hoe graag ik ook wil laten weten over welke school het gaat, als lid van de Raad van Bestuur van de scholengroep kan ik het niet maken partijdig te zijn. Maar zelf weten ze wel dat ik BS E. in mijn hart draag.

Times they are changing

Ik werd groot in de parel van Brabant, op een boogscheut van de hoofdstad.

Liermolen, favoriete stek van oma en kleinkindjes

Toen we in die tijd met de tram van Brussel kwamen reed die eerst door het verstedelijkte Strombeek-Bever, langs het "zothuis" van de paters Alexianen en als je dan om de bocht kwam en de berg afreed had je een prachtig zicht op de dorpskern van Grimbergen.
Die tram rijdt al een eeuwigheid niet meer en dat prachtig zicht is ondertussen helemaal volgebouwd. De parel is zijn glans kwijt. Van een landelijke gemeente zag ik Grimbergen veranderen in de suburb van Brussel. En dat merk je niet alleen aan de bebouwing maar ook aan de bevolking. In de buurtwinkel waar ik vroeger  heel fier met een munt in mijn kleverige handje een nog veel kleverige snoep ging kiezen, word ik nu aangesproken met "Bonjour madame, puis-je vous aider?" en kunnen ze mijn moedertaal helaas niet meer. Misschien valt dat me allemaal meer op omdat ik nu al een hele tijd in het verre Oost-Vlaanderen woon?
Toch tart wat ik nu zag elke verbeelding. Mijn oma ging in datzelfde, ooit Vlaamse, dorp naar een bejaardentehuis in kortverblijf en kreeg daar een tube tandpasta: 

Met een Arabische verpakking, gemaakt voor Saoedi-Arabië en de Golfstaten. Langzaam maar zeker wordt mijn wereldje van vroeger verdrongen. Ik ben geen racist, ah nee, ik word immers zelf een allochtoon genoemd, maar dit stemt mij toch triestig. De veranderingen gaan té snel...

Foei Carrefour!!

Carrefour is een multinational, een van de grootste supermarktketens van deze wereld. Je zou denken dat ze daar dan gekwalificeerd personeel aannemen, mensen die hun job doen zoals het hoort, vertalers die bekwaam zijn om een niet zo moeilijk zinnetje correct te vertalen? Niet dus. 

Koekjes gekocht in Gent

"Rijken aan we"?? Dat slaat dus nergens op. Zelfs als je op de eerste de beste vertaalsite "riche en blé" intikt geeft die "rijk aan tarwe" als vertaling. How hard can it be?  Foei Carrefour!

Kakelvers

Of niet meer zo. Maar wel toen ze 22 juli uit haar ei kwam gekropen. Of uit haar mama. Al wil ik daarmee niet zeggen dat dat een kieken is. Nee, gewoon, dat ik apetrots ben dat Diete op de eerste dag van haar leventje een setje van ons droeg. Dit:



Diete °22-07-2012, 46cm, 2550g



 Wetewel? Uit een oud t-shirt? En ze heeft er succes mee gehad!

Zon

In de week voor  we op verlof vertrokken klonk het geregeld: "stuur wat zon op hé" of "breng de zon maar mee hoor". We hebben woord gehouden, u kreeg zon. Italiaanse zon. Uit Toscane.

Cortona gezien vanaf ons vakantiehuis

Mooi land hoor, Italië: weidse landschappen, typische dorpen, spotgoedkoop eten. Maar wàrm, bloedheet. Behalve een keer tijdens een skivakantie was dit onze eerste kennismaking met Italië, wij zijn verknocht aan Frankrijk maar Dochter wou zo graag eens de cultuur in Italië gaan bewonderen. Wel, voor mij hoeft het eigenlijk niet meer. Ik wil best nog wel een keertje terug, maar mag het dan asjeblief in de paasvakantie?
Klagen van weelde noemen ze dat. 

Vlekkentip

't Is rustig ten huize hotelmama. Grote zoon is met zijn vriendinnetje op reis. Dochter doet vakantiejob op 65km van huis en logeert ginder. Jongste schuimt skateparken en Feesten af. In Gent en omstreken.
Tijd om heel veel te naaien zou je denken, maar nee. Stof en ideeën genoeg, de goesting ontbreekt.
Ik heb wel de kamer van Jongste verbouwd, lees andere vloerbedekking, ander bed, héél veel opgeruimd (dat deed ie vooral zelf nadat ik alles eruit had gegooid mét zijn verwittiging dat ik niks maar dan ook niks mocht weggooien!)
Maar goed, ik ging het over vlekken hebben. Grote zoon had een tijdje terug zo genoten van een ijsje met chocoladesaus dat ook zijn t-shirt had geproefd. Ik heb extra wasmiddel op de vlek gegoten voor ik het in de wasmachine gooide, geprobeerd met Shout, het t-shirt te bleken gelegd op het gras, maar niks hielp. De vlek was weliswaar iets minder maar zeker niet weg. Nu las ik vorig weekend in de krant de tip om chocoladevlekken te behandelen met melk, volle melk liefst. Dat had ik niet in huis maar ik vreesde toch al dat de vlek te oud zou zijn dus probeerde ik het gewoon met halfvolle melk. En kijk, de vlek is eindelijk weg, helemaal!   
Als er nog iemand zo'n simpele maar doeltreffende tip heeft hoor ik het graag, vlekken genoeg hier! Dankjewel!

Zwemzak/Semzak

Zwemzak voor Midas die bijna kleuter-af is.

                                    Gevoerd met tafelzeil van Ikea.

Geboortecadeautje op bestelling.

Dan waagde ik me aan een zwangerschapsjurkje. Ik vertrok van een patroontje dat ik hier liggen had maar voegde aan de buik wat extra lengte toe. Ik ben niet helemaal overtuigd. Er zit teveel stof en gerimpel bovenop het buikje.

met dank aan J. voor het poseren

En dus maakte ik het nog maar eens zonder al dat toegevoeg:

En een kaartje erbij. En dat vind ik peroonlijk nog het meest geslaagd.

Ik verveel mij!

Grote zoon was al klaar met de examens, de anderen nog niet dus moest hij zich nog even rustig bezig houden. Heel moeilijk voor hem. Als klein jongetje was al hij niet stil te houden. In weer en wind speelde hij buiten, als hij maar kon schoppen en denkbeeldige vijanden verslaan met stokken, op ontdekking gaan, rondfietsen, ... En nu nog kruipt hij de muren op als hij te lang binnen of stil moet zitten.
Dus hij verveelde zich van de week. Wat kan je dan beter doen dan die immer slapende poes een beetje plagen? Wat zou die doen als je daar een blad op legt en het lijstje waarmee ik hem naar de markt stuurde?

En een plastic zakje,

                                   
                                           en een stiftje,   

                                een balpen en een kapotte veter,
                                    
                             een businesskaartje en een doos lucifers,

                                                             twee "pitsers",

                     de doos van zijn nieuwste Playstationspelleke,
                                    
                                       twee koplampen,
                                    

een "bakske" van de Playstation, 

                                 en lege videodozen?                                     

                              Niks dus, die slaapt gewoon door.

                   En toen was de rommel op en zijn goesting over.



Niet te doen

Gisteren ging ik naar de markt en zag daar een rokje hangen: tricot A-lijntje, dus niet veel stof, geen voering, vanboven elastiek, onderaan niet eens een echte zoom, gewoon gelockt. € 40 vragen ze daarvoor! Op de markt! Voor twee keer niks! Daar mogen wij al aardig dure stof voor kopen om aan dat bedrag te komen, toch? 
Daar rijzen je haren van te berge. Zo ongeveer:



buurjongetje Tias, m'n keppekindje <3



Dus maakte ik maar zelf een paar rokjes:

Het middelste van een oude jurk van dochter, dat met de stippen van een lapje van bij Annamarieke met een boord van een oud t-shirt en een kantje uit een doos van oma (heel oud al) en het andere is een stukje Ikeagordijn met een boord van een ander oud t-shirt en een voering van bijna 50 jaar oude stof van mijn schoonmoeder. Als dat niet goedkoop gewerkt is, ik word een echte vrek ;-)
Fijn weekend!

Niet doen

Wat je niet moet doen is een t-shirtje nemen

daarop een vlak afplakken

in dat vierkant bloemetjes tekenen

en die dan inkleuren met een textielstift. Dat trekt op niks.
Je kan beter textielverf en een sjabloon gebruiken denk ik, of flocken. En niet zo'n vierkant met afgekapte bloemen nemen.

Propere gsm

Zowat anderhalf jaar geleden kocht ik een nieuwe gsm, de goedkoopste die ik kon vinden: €24.99
Van de week waste ik hem op 60° mee, droogde hem mee op "katoen, kastdroog", liet hem uit de droogkast die bovenop de wasmachine staat vallen* en kijk es:

 Alles werkt nog! Zou dat nu met zo'n dure smartphone ook lukken?

*per ongeluk hé, het was geen experiment.

Kwaad!

Voor de zoveelste keer ben ik onderuit gehaald door iemand van wie ik dacht die te kunnen vertrouwen en dat die mij respecteerde. Niet dus. Keihard met mijn gezicht tegen de grond. (ik heb er een paniekaanval aan overgehouden, dat is iets vies hoor: hartkloppingen, pijnlijke krop in de keel, klamme handen, waas voor mijn gezicht, bloeddruk 21 over 11, echt waanzinnig, ik dacht dat ik dood ging)
Maar wat me het meest kwaad maakt is dat ik nu al weet dat dit binnen afzienbare tijd weer zal gebeuren. Omdat ik tegen beter weten in blijf geloven. 
Hoe stom kunt ge zijn...

Voor Ute

Een tasje. Daarin komt een t-shirt met danseressen en een envelopje met een vlinder op (en centjes in). Laat het feest maar beginnen!

Sneak

Als in heimelijk of gepikt. Het idee voor de schoentjes gepikt van Pinterest, het idee voor de bloemen gepikt van Marrimekko.

Maar de sneakers en de textielstiften zijn eerlijk gekocht.


Voor




Na


Ik vind ze zo mooi dat er zeker nog volgen. Er staat nog een communiefeest op het programma, ik weet al wat dat feestvarken in haar pakje zal vinden.
Mocht je er ook aan willen beginnen koop dan van de hoofdkleur gelijk twee stiften want halverwege werden mijn rode bloemen rozer en rozer. Nu gebruikte ik Marabu's van de Ava maar ik heb ook Javana's van de Veritas ligger, die zijn dikker maar of ze even goed zijn weet ik nog niet. Dat is voor de volgende keer. 

Bizarre zondagactiviteit

Manlief ging stadslopen in Gent en daarom werd ik door Dochter opgeeist als onderzoeksdummie. Voor het nakende examen werd ik onderworpen aan diverse onderzoeken: neurologisch, hematologisch, cardiologisch en nog meer -logisch. Ik liet gewillig begaan, het kind moet leren tenslotte, maar ik ben toch wel heel blij dat niemand heeft gezien hoe ik hier met alleen een slip aan op de keukentafel lag. Gekker moet het niet worden.